voeding

Piepend tot stilstand

De wereld staat op zijn kop. Voor sommigen is de nieuwe wereld akelig tot keiharde stilstand gekomen, voor anderen in een stroomversnelling. Hoe je het ook went of keert, iedereen leeft opeens totaal anders dan-ie gewend was. We hebben ons akelig snel aan te passen, en laat dat nu net iets zijn wat toch erg lastig is.

Voor mijzelf is mijn wereld tot stilstand gekomen. Er is aan een handrem getrokken. Piepend is alles tot stilstand gekomen. Van een week waar ik 80 uur maakte in klantcontact, opleiding, trainingen, administratie, marketing voor mijn eigen onderneming en nog zo veel meer, nen ik in 1 klap naar 0 uur per week gegaan. Natuurlijk is er nog een mouw aan te passen. Ik hoor sommige Personal Trainers om mij heen die les blijven geven. Maar voor mij voelt dat niet goed. Stel dat ik nu juist wel ziek ben en iedereen aan steek? Voor mij was het duidelijk. Overal direct de stekker uit. Geen enkel risico nemen. 

Maar wat nu?

Wat dan?

Stil. 

Zingeving, de reden van het bestaan vinden, is mijn grote zoektocht in het leven. Zonder kinderen om voor te zorgen, zal ik zingeving op een andere manier in moeten vullen. Waarom ben ik hier, waarom sta ik op iedere dag? Als je het niet voor een ander doet, voor wie dan wel? Voor jezelf? Die zingeving vind ik onder andere in mijn onderneming. Anderen trainen, helpen en coachen: daar haal ik heel veel uit. Afgelopen 1,5 jaar dat mijn onderneming nu bestaat heeft dit steeds meer vorm gekregen. Van voeding naar sport en nu coaching door middel van beweging. De puzzelstukjes vielen op zijn plek. Eindelijk. Wat heb ik daar naar gesmacht. 

Bam. Maar nu even niet. Nu wordt je leven op pauze gezet. Nu zet je overal weer vraagtekens bij. Zat ik wel op de goede weg? Wil ik dit wel? Is dit het mij waard? Die onzekerheid, maar ook alles waar je zo hard voor hebt gewerkt. Zo hard voor hebt gevochten. Is dat er straks nog? Is mijn reden van bestaan er nog? 

Vragen. Vragen en nog eens vragen. 

Maar geen antwoorden. 

We leven in een bizarre tijd die van iedereen heel veel vraagt. We hebben ons aan te passen. Iets dat groter is dan onszelf, iets waar we geen controle over hebben, haalt ons in. Het heeft de touwtjes in handen. Wat wij het beste kunnen doen? Aanpassen, meegaan in de flow, een stap achteruit doen, inademen en uitademen. 

En wie weet. Wie weet. Straks als het weer op gang komt wat het ons brengt. Want ook deze situatie leert ons iets. Zoals altijd alles in het leven ons iets leert. Wat kunnen we hiervan leren? Hoe houden we het luchtig? Hoe houden we het licht? Want het leven gaat gewoon verder. Het is hoe wij ermee omgaan en naar de situatie kijken waar we het meeste moeite mee hebben. 

Adem in. Adem uit. 

Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial